Bebek

			Okunma
			73

Bebek



Misafirlige gittigim evde bir bebek tutusturdular
kucagima.Kücücük,minicik,bicir mi bicir bir sey.Henüz 2,5 aylik.Yumuk yumuk
elleri,kömür kömür gözleri,büzülü agzi,minik ayaklari vardi.Iri ellerim ve
avuclarim arasinda kaybolan yumusacik teninin derinliklerinde -güp güp atan
bir kalbi vardi.Derinlerden gelen bu tatli,hos ve lahuti ses aslinda
yasami,umudu ve sevgiyi simgeliyordu.Arada bal-kaymak damlayan parmaklarini
agzina götürüyor ve uzun uzun emerken,melul bakislariyla etrafinda cereyan
eden olaylari cözmeye calisiyordu.

Anne-baba birer kapikulu,muvazzaf asker olmuslar bebegin emirleri etrafinda
dört dönüyorlar.

-karnim acikti,doyurun beni... emredersin bebekçik

-miden agriyor,gazimi alin...emredersin bebekçik

-altim islak,bezimi degistirin...emredersin bebekçik

Tereddüd ve süpheye ne hacet aninda itaat.Emirler ne kati ne de sert
aksine,tül perdelerden iceriye süzülen bahar rüzgari gibi serin ve tüy kadar
hafif ama bicak gibi de keskin.Hayati önem arzeden özel sifreli,kirmizi
hatlari iceren emirlerden daha mühim.Hem emirleri derhal yerine getirmek
anne-babaya mutluluk veriyor üstelik.Sevgi ve ask hakim gönüllerine.Sonsuz
tebessümle kapli cehreleri.

Evin bir de kücük kizi var odalardan odalara kosturup duran.Kiskanclik
duygusu yüreginde yeni yeni küllenmeye baslamis olsa da yine de kosup kosup
geliyor ve minik kardesinin pak ve masum simasini öpücüklere
boguyor.Bebekcik bazen bunaliyor,slkiliyor belli ama ne yapsin ablasinin
ayni öpücüklerinden kurtaramiyor kendisini.

Henüz 3 ay öncesine kadar karanlik,bölmeli,güvenli,özel bir yerde en nefis
besinlerle besleniyordu.Rahim denilen bu korunakli yerde ALLAH in rahmeti
tab edilirken,o yeni hayata bir an önce baslamak icin acele eder,sagi-solu
tekmeledigi de olurdu.Nerden bilebilirdi ki istemeden cikardigi bu garip
sesler,dünyanin en güzel müzik nagmelerinden daha da güzel oldugunu ve
gecenin derin sessizliginde birileri tarafindan zevklen dinlendigini, ve
nerden bilecekti ki; yarin bir baska alemde gözlerini aglayarak actiginda
etrafindaki insanlari sevinc ve neseye gark edecegini.Ilk baksinin,ilk
dokunusun ve ilk gülüsün dünyalara bedel olabilecegini.

Hamile kadin dikkat etmeli
kendine;oturmasina,kalkmasina,yemesine,icmesine...cünkü dikkat etmeli
tasidigi emanetine.Hamilelik dönemi bebegin bir ot gibi gelisip büyüdügü bir
menfez degil,hem anne ve bebek icin bir mutluluk dönemi hem de bebegin
zihni,psikolojik temellerinin atildigi dönemdir.Onlar her zaman baslari dik
ve gururla gezmeli toplum icinde ve yardimci olunmali onlara hayatin
gündelik telasi icinde.

Nasil günesin hergün dogmasinin bir mucize oldugunun farkinda degilsek, her
bir dogum anininda mucize oldugunun da farkinda degiliz.

Mutlulugu nasil resmedersiniz tuvallerinize,naksinizda nasil simgelersiniz
mutlulugu.Misralarda nasil ifade edersiniz? Tabii ki anne ve bebegi
resmederek,naksederek onlari anlatarak degil mi Hangi bir insan cocuklari
arasinda bir anne kadar saygiya laiktir ve hangi bir insan kucaginda tuttugu
bebeginin etrafina gülücükler dagitmasina sahit olan anne kadar mutlu
olabilir?

Bir insan birseye emek harcadikca ve ugrunda cile cektikce o seyi kabüllenir
ve benimser.Annenin bebegi ugrunda cektigi fedakarlik ve cileler nasil
anlatilabilir.Hamilelik ve dogumla baslayan bu kutsal cile süreci,hayatin
her aninda ve bir ömür boyu devam eder."dogum yapan kadinin mezari 40 gün
acik kalir"sözü bu fedakarligi nasil da güzel anlatir.

Kadinlar zayiftir ama anneler kuvvetlidir.Klasik bir örnektir ama cok ta
yerindedir anne bir tavugun civcivleri ugruna arslanla basabas mücadele
etmesi.Siz siz olun bir anneyle kötülük ya da bebege zarar verme gibi
hususlarda yüzyüze gelmeyin.Dünyaca ünlü boksörler wilademir ve vitali
kilickov kardeslerden sabahtan aksama,aksamdan sabaha, hatta esek sudan
gelinceye kadar bir güzel dayak yemeye razi olun ama bir anneyle bebegi icin
tartismaya,kavgaya razi olmayin.

Bebeklerden cok korkarim tipki beli bükülmüs ihtiyarlardan,gariban ve
yetimlerden korktugum ve cekindigim gibi,cünkü onlarin arkasinda ilahi gücün
ve yardimin olduguna inanirim.Güclüye,zalime,iktidar sahibine ölümüne kafa
tutarimda aciz ve zayif bebeklwrin zavalli ihtiyarlarin karsisinda boynum
kildan incedir,mum gibi eririm,yok olurum.

Bir bebek verdiler kucagima.Üzerinde cicek desenli elbisesi, ayaklarinda
coraplari vardi.Acemilik iste nasil tutacagimi bile bilemedim ama bebegin
sevimli cehresine bakinca ebedi hakikatleri anladim: Bu hayatta bir
dayanagim bir ümidim kalmadi deyip bunalima girenler lütfen bebeklerin
gözlerinin icine bakiniz bir müddet.Ölümün soguk yüzünden dehsete kapilanlar
her dogum ölümün bir elcisi ve habercisi degil midir aslinda ve insanoglu
fanilik taci giyipte gelmiyor mu dünyaya.