Frekansını kaybetmiş bir radyonun cızırtasında Beraber ve solo yalanlara gizlenmişti Yalnızlığın karantinasındaki ayrılık şarkısı
Ki, bilirim içi boş çıkacak,kabuğu soyulmamış hayallerin Çünkü hiçbir kelime avcısı Şair tarif edemiyordu güzelliğini Ve sonunda hasrete vurdum kendimi!
Yok Yok Ağlamıyorum Bir sevdanın sahra kesesindeki çöl yağmuru yaktı gözlerimi Alıp gidiyorum işte Felçli fikirlerimin neden olduğu dudaklarımdan düşmeyen sözlerimi
Her tohum bahar gelince toprağı güneşle aldatır!
Sende Gideceksin biliyorum,Bu şiire yakışsa da güzelliğin Boş ver! Bırak okumasın hiç kimse,içimde kalsın özelliğin
Tat vermiyor kainat Sensiz Mehtabı seyretmek de neymiş huzura siftahsız gecelerde! Sus söyleme! Ben,yinede sen olurum kağıda dökülmemiş hecelerde