Türkiye, idari ve coğrafi şartlar göz önünde bulundurularak çeşitli idari bölümlere ayrılmıştır. Merkezi idare kuruluşu bakımından illere, iller ilçelere, ilçeler ise köylere ayrılmıştır. Bunlara Mülki İdare Bölümleri denir. İdari bölümlerin tespitinde coğrafi durumları, ekonomik şartları, kamu hizmetlerinin gerekleri ve ulaşım durumları dikkate alınmaktadır. Türkiye’de en büyük idari birime il adı verilir. Bir il; il merkezi, ilçe merkezleri ve ilçelere bağlı bütün köyleri kapsar. İllerde yönetme ve yürütme görevini, devletin atadığı valiler yerine getirir. Cumhuriyetin ilk yıllarında 63 olan il sayısı, değişen şartlar ve ihtiyaçlara göre bugün 81′e ulaşmıştır. Gelişmiş birçok ilçe de il olmayı beklemektedir.

İlden daha küçük idari birimlere ilçe adı verilir. Her il, büyüklüğüne göre çeşitli sayıda ilçelerden oluşur. İlçelerde mülki amire Kaymakam adı verilir. En küçük idari birime ise köy adı verilir. Muhtar tarafından yönetilen köy, yönetim açısından ilçe merkezine bağlıdır.

Yerleşim yerleri

Türkiye’deki il sayısı 81, ilçe sayısı 892, belediye sayısı 2951 ve köy sayısı 34.367′dir.

İller

Türkiye’nin nüfusu 31 Aralık 2010 itibarıyla 73.722.988 ‘dir. Ülke nüfusunun %76.3′ü il ve ilçe merkezlerinde, %23.7′si ise belde, köy ve kasabalarda yaşamaktadır. En fazla nüfusa sahip il ülke nüfusunun %18′ini barındıran İstanbul, en büyük yüzölçümüne sahip il ise Konya’dir.

• Bu tablodaki nüfus sayıları 2010 Türkiye İstatistik Kurumu verileridir.^[1]
• Afyon ilinin adı 5285 sayılı kanunla (11/01/2005 tarihli r.g.) değiştirilmiştir.

Eski iller

Daha önce il olan fakat şu anda ilçe durumunda bulunan veya bir dönem ilçeye dönüştürülen yerleşimler şunlardır:

• • Oltu, 1926′da Erzurum’un ilçesi haline getirildi.
  • Gelibolu, 1926′da Çanakkale’nin ilçesi haline getirildi.
  • Çatalca, 1926′da İstanbul’un ilçesi haline getirildi.
  • Şebinkarahisar, 1933′te Giresun’un ilçesi haline getirildi.
  • Ergani, 1926′da Diyarbakır’in ilçesi haline getirildi.
  • Hakkari 1933′te ilçe haline dönüştürülüp Van’a bağlandı. İki yıl sonra tekrar il oldu.
  • Kırşehir, 1954′te ilçeye dönüştürüldü, 1957′de tekrar il oldu.
  • Siverek, 1926′da Urfa’nın ilçesi haline getirildi.
  • Tunceli, 1926′da ilçeye dönüştürüldü ve Elazığ’a bağlandı. 1936′da tekrar il oldu ve adı Dersim iken Tunceli olarak değiştirildi

Yeni İller

• Aksaray 1920 yılında vilayet olmuş, 13 yıl sonra, 1933′de çıkarılan hususi kanunla Niğde’ye, kendi ilçesi olan Şereflikoçhisar da Ankara’ya bağlanmıştır. 15 Haziran 1989′da Aksaray tekrar il olmuş, ancak Şereflikoçhisar Ankara’da kalmıştır.

İl ve il merkezlerinin adları

Türkiye’de bir ilin merkez ilçesi genellikle ille aynı ada sahiptir. Eskiden Hakkari ilinin merkezi Çölemerik, Tunceli ilinin merkezi Kalan’dı. Artvin 1956′ya kadar Çoruh ilinin merkeziydi. Bu tarihten sonra ilin adı Artvin olarak değiştirildi. Benzer biçimde Mersin ilinin adı da yakın zamana kadar İçel’di. İlin adının 2002′de Mersin’e çevrilmesine rağmen il plaka sırası (33) değişmedi. Türkiye’de merkezinin adı farklı olan ilçeler de vardır. Örneğin: Afyonkarahisar’a bağlı Sincanlı ilçesinin merkezinin adı Sinanpaşa’dır. Afyon ilinin adı, 11/01/2005 tarih ve 5285 Sayılı Kanunla değiştirilerek Afyonkarahisar olmuştur.

Türkiye’de iki denize sınırı olan iller listesi

• Tekirdağ: Marmara denizi, Karadeniz.
• İstanbul: Marmara denizi, Karadeniz.
• Kocaeli: Marmara denizi, Karadeniz.
• Balıkesir: Marmara denizi, Ege denizi.
• Çanakkale: Marmara denizi, Ege denizi.
• Muğla: Ege denizi, Akdeniz.